FRESH FRUITS in WATER KEFIR

.

Κεφίρ με φρέσκα φρούτα

.

Η φωτό από το Rowle’s Whiskey Forge

Μετά τον επιτυχή πολλαπλασιασμό του κεφίρ δοκίμασα τη δεύτερη ζύμωση με ξερά βερύκοκα. Σε μισό λίτρο κεφίρ, έβαλα τέσσερα ξερά βερύκκοκα που σε 4-5 ώρες έδωσαν ενδιαφέρον άρωμα και λίγη γλύκα κάνοντας το κεφίρ ακόμη πιο ενδιαφέρον.

Διαβάζοντας για το ξύδι που κάνουν αξιοποιώντας τις φλούδες του ανανά (οι φλούδες έχουν αρκετό χυμό και ψύχα που δεν μπορούμε να τα φάμε) καθώς και το κεντρικό σκληρό κομμάτι, σκέφτηκα να το βάλω στο κεφίρ για δεύτερη ζύμωση. Το αποτέλεσμα ήταν ένα πολύ φρουτώδες, με αρκετό ανθρακικό αναψυκτικό.

Η διαδικασία: πριν κόψουμε τον ανανά, τον πλένουμε καλά εξωτερικά. Αφού ξεχωρίσουμε τα τμήματα που τρώγονται, τεμαχίζουμε το κεντρικό σκληρό τμήμα και τις φλούδες. Τις βάζουμε σε γυάλινα βάζα και γεμίζουμε με έτοιμο κεφίρ. Για να περιορίσουμε το χρόνο της ζύμωσης ή/και για να εχουμε περισσότερες μπουρμπουλίθρες, μπορούμε να προσθέσουμε και λίγους σπόρους κεφίρ.

Με τον ίδιο τρόπο αξιοποιούνται και τα υπολείμματα του μάνγκο. Το κουκούτσι του είναι πολύ μεγάλο και η σάρκα τριγύρω είναι ινώδης και δεν τρώγεται. Αρκεί να βάλουμε το κουκούτσι σε ένα βάζο. Μπορούμε να βάλουμε και φλούδες με υπολείμματα σάρκας. 

Επίσης πολύ καλό αποτέλεσμα είχε το πεπόνι. Η αναλογία φρούτου/κεφίρ στον ανανά και στο πεπόνι ήταν περίπου 1:3 και η ζύμωση κράτησε περίπου 8 ώρες.

Πολύ ωραίο έγινε και με φράουλες, που επειδή έχουν λιγότερα σάκχαρα, η ζύμωση κράτησε μόνο 2 ώρες. Οι φράουλες ίσως να άντεχαν και λίγο ακόμη, αλλά δεν τις περιμέναμε!
Advertisements

Καρότο τουρσί

Καρότο τουρσί, το πιο ήπιο!

Τα καρότα τουρσί έχουν ήπια και ουδέτερη γεύση, τρώγονται εύκολα ακόμη και από τα παιδιά. Συνοδεύουν τα περισσότερα ποτά.

Θα χρειαστείτε:
1 κιλό καρότα
θαλασσινό αλάτι
χυμό ενός λεμονιού
2 φλιτζάνια ζουμί από τουρσί λάχανο ή ορό γιαουρτιού
εμφιαλωμένο ή φιλτραρισμένο νερό
2-3 γυάλινα βάζα του λίτρου ή περισσότερα μικρότερα

Καθαρίζετε τα καρότα και τα κόβετε σε ροδέλες στην κουζινομηχανή (επιλέξτε το μαχαίρι που κόβει πιο χοντρές φέτες).

Τα βάζετε στα βάζα αφήνοντας περίπου 2 εκατοστά κενό.

Καλύπτετε με αλατόνερο 4%*

Μοιράζετε το χυμό του λεμονιού.

Κλείνετε χαλαρά τα καπάκια και… περιμέντε.
Μια φορά τη μέρα ανακατεύετε ελαφρά το περιεχόμενο. (Τα καρότα πρέπει να είναι βυθισμένα, γι’ αυτό παραδοσιακά τοποθετούν κάποιο βάρος. Για τις μικρές ποσότητες των γυάλινων βάζων, είναι πιο εύκολο να ανακατεύετε το περιεχόμενο, έτσι ώστε αυτά που είναι πάνω να βυθίζονται και να μην κινδυνεύουν να μουχλιάσουν).
Στις συνηθισμένες θερμοκρασίες χώρου το τουρσί αρχίζει να βγάζει φυσαλίδες το δεύτερο ή το τρίτο 24ωρο και στην 5η μέρα έχει γίνει. Μπορείτε να το αφήσετε να ωριμάσει κι άλλο, όσο μένει αποκτά πιο έντονο χαρακτήρα σε όσφρηση και γεύση. Το βάζετε στο ψυγείο όταν θεωρείτε ότι είναι έτοιμο.

Αντί για ροδέλες μπορείτε να τα κόψετε σε μπαστουνάκια, είναι πιο όμορφα αλλά είναι αρκετή δουλειά και χρειάζονται λίγη περισσότερη επίβλεψη και ενασχόληση για να μην μουχλιάσουν στο πάνω μέρος.

Καλή όρεξη!

*Για να φτιάξετε το αλατόνερο, διαλύετε 40 γρ. αλάτι σε ένα λίτρο εμφιαλωμένο ή φιλτραρισμένο νερό. Βολεύει να διαλύσετε 60 γρ. αλάτι σε ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό (1,5 λίτρο) για να το έχετε διαθέσιμο, κάθε φορά που χρειάζετε να προσθέσετε λίγο αλατόνερο στα βάζα.
Το αλατόνερο γι’ αυτή τη συνταγή περιέχει περισσότερο αλάτι σε σχέση με το αλατόνερο που χρησιμοποιούμε στο λάχανο γιατί τα καθαρισμένα καρότα δεν περιέχουν καθόλου γαλακτοβάκιλους για να πολλαπλασιαστούν και να γίνουν τουρσί, γι’ αυτό χρειαζόμαστε γαλακτοβάκιλους από ζουμί τουρσιού ή ορό γιαουρτιού και περισσότερο αλάτι για να εμποδίσουμε την ανάπτυξη μη επιθυμητών μικροοργανισμών.


Λάχανο τουρσί

laxano toursi text

Λάχανο τουρσί, το πιο απλό!

Θα χρειαστείτε:
1 λάχανο
θαλασσινό αλάτι
χυμό ενός λεμονιού
ίσως λίγο εμφιαλωμένο ή φιλτραρισμένο νερό
3 γυάλινα βάζα του λίτρου ή περισσότερα μικρότερα

Σημείωση: ο χυμός λεμονιού δεν χρειάζεται αν όλη η διαδικασία γίνει σε θερμοκρασίες κάτω των 15ο C

Διαλέξτε ένα αφράτο λάχανο, καθαρίστε τα εξωτερικά φύλλα και κόψτε το όπως όταν κάνετε λαχανοσαλάτα ή λίγο πιο χοντρό. Βάλτε το σε μια λεκανίτσα, ζυγίστε το και προσθέστε 1% – 2% θαλασσινό αλάτι, δηλαδή 10 – 20 γρ. αλάτι για κάθε κιλό λάχανου.

Το 1% αλάτι είναι η μικρότερη ποσότητα αλατιού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί. Για να μην γίνει μαλακό, χρειάζεται κάπως χαμηλές θερμοκρασίες χώρου, καλύτερα όχι πάνω από 15ο C. Αν η θερμοκρασία είναι υψηλότερη ή αν προτιμάτε πιο αλμυρό τουρσί, αυξήστε την ποσότητα του αλατιού αλλά μην υπερβαίνετε το 2%.

Ανακατέψτε και ζουλήξτε καλά. Το λάχανο θα χάσει τον όγκο του και θα βγάλει λίγο ζουμί. Αφήστε το κανένα μισάωρο ή λίγο περισσότερο για να βγάλει επιπλέον ζουμί και να χάσει λίγο ακόμη τον όγκο του.

Βάλτε το λάχανο στα βάζα, μοιράστε προσθέστε σε κάθε βάζο το χυμό που έμεινε στη λεκανίτσα και μια κουταλιά της σούπας χυμό λεμονιού. Ζουλήξτε με ένα γουδοχέρι έτσι ώστε το περιεχόμενο να μην έχει εγκλωβισμένο αέρα.

Αν τα υγρά δεν καλύπτουν τα λάχανα, προσθέστε λίγο αλατόνερο 2%*.

Κλείνετε χαλαρά τα καπάκια και… περιμέντε.
Μια φορά τη μέρα ανακατεύετε ελαφρά το περιεχόμενο. (Τα λάχανα πρέπει να είναι βυθισμένα, γι’ αυτό παραδοσιακά τοποθετούν κάποιο βάρος. Για τις μικρές ποσότητες των γυάλινων βάζων, είναι πιο εύκολο να ανακατεύετε το περιεχόμενο, έτσι ώστε αυτά που είναι πάνω να βυθίζονται και να μην κινδυνεύουν να μουχλιάσουν).
Στις συνηθισμένες θερμοκρασίες χώρου το τουρσί αρχίζει να βγάζει φυσαλίδες το δεύτερο ή το τρίτο 24ωρο. Μόλις βγάλει φυσαλίδες είναι καλό να το μεταφέρεται στο ψυγείο ή σε ψυχρό χώρο. Για θερμοκρασίες χώρου πάνω από 15ο C, είναι καλύτερα να βάζετε περισσότερο από 1% αλάτι.

Καλή όρεξη!

*Για να φτιάξετε το αλατόνερο, διαλύετε 20 γρ. αλάτι σε ένα λίτρο εμφιαλωμένο ή φιλτραρισμένο νερό. Βολεύει να διαλύσετε 30 γρ. αλάτι σε ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό (1,5 λίτρο) για να το έχετε διαθέσιμο, κάθε φορά που χρειάζετε να προσθέσετε λίγο αλατόνερο στα βάζα.

Fermeting is fun!

Sauerkraut fermentation


Εποχιακά…

Μπήκε το φθινόπωρο.

Προλαβαίνουμε να κάνουμε κονσέρβες ντομάτας και τουρσί: πιπεριές και μελιτζάνες γεμιστές με μίγμα λάχανο, καρότο, σέλινο, μαϊδανό.

 


ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ

.

Τα καλύτερα τσουρέκια

Καλύτερα, μέχρι που δοκίμασα τα μπούλαρ (kanelbullar).
Έφτασε κάποια στιγμή το πλήρωμα του χρόνου για τις ζύμες με μαγιά. Ξεκίνησα με τη ζύμη της πίτσας, συνέχισα στο ψωμί και μετά θέλησα να κάνω τσουρέκια. 
Διάβασα διάφορες συνταγές με όσο αλεύρι πάρει και όσο σηκώσει για να γίνει μια ζύμη σφιχτή που να μην κολλάει… Έννοιες πολύ σχετικές για κάποιον που δεν ασχολήθηκε ποτέ.
Για μένα πάντως οι σφιχτές ζύμες δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που τελικά έχουμε στο ψωμί και ακόμη περισσότερο στο τσουρέκι. Οι σφιχτές ζύμες που δεν κολλάνε δίνουν πολύ φτωχό αποτέλεσμα, μπορεί να πλάθονται εύκολα αλλά το τσουρέκι γίνεται λιγότερο αφράτο και στεγνώνει πολύ γρήγορα.
Διάβαζα κι αυτές τις φιλοσοφίες για το ότι το αλεύρι δεν μπορεί να δοθεί με ακρίβεια γιατί μπορεί να έχει ή να μην έχει υγρασία και να απορροφήσει λιγότερα ή περισσότερα υγρά! Με κάτι τέτοια αποθαρρύνεται ο μέσος άνθρωπος και καταλαβαίνει ότι χρειάζονται μυθικές ικανότητες για να κάνει ένα τσουρέκι!  Φανταστείτε να ίσχυε κάτι τέτοιο και σε κάθε επαγγελματικό φούρνο που παρασκευάζουν τσουρέκια να υπήρχε κάποιος που προσπαθούσε κάθε φορά να καταλάβει πόσο αλεύρι σηκώνει η συνταγή.
Δοκίμασα διάφορες συνταγές από βιβλία ζαχαροπλαστικής. Το αποτέλεσμα ήταν από μέτριο έως καλούτσικο γιατί ή που τα υλικά δεν θα ήταν μετρημένα με ακρίβεια ή η εκτέλεση είχε τόσα κενά που μπορούσε να γίνει μόνο από κάποιον που ήξερε ήδη τη διαδικασία.
Μέχρι που η κ. Τζίνα, η δασκάλα των αγγλικών του γιου μου, μου έφερε ένα τσουρεκάκι φτιαγμένο από τα χέρια της!
Είχε εκείνη την ανάλαφρη, ινώδη υφή που έχουν τα καλά τσουρέκια, ήταν όσο γλυκό και αρωματικό ήθελα και κυρίως η συνταγή ήταν ακριβής στα υλικά!
Την ευχαριστώ πολύ!
Την εκτέλεση την έγραψα και την ξαναέγραψα, μέχρι να γίνει τόσο αναλυτική ώστε να μην έχω καμία απορία όταν την ξαναπιάνω μετά από πολύ καιρό που έχω ξεχάσει τα περισσότερα. Οι θερμοκρασίες είναι μετρημένες με ακρίβεια, οι χρόνοι φουσκώματος μεταβάλλονται ελάχιστα ανάλογα με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, που επηρεάζει τη θερμοκρασία της ζύμης.
Η παραδοσιακή εορταστική δοσολογία απαιτεί περίπου 3 κιλά αλεύρι, δηλαδή 6 κιλά ζύμης, 12-18 τσουρέκια, ποσότητα καλή για την ευρύτερη οικογένεια με τον παραδοσιακό ξυλόφουρνο που χωρούσε ταυτόχρονα αρκετά ταψιά, όμως αρκετά μεγάλη για τη σημερινή οικογένεια που διαθέτει μια ηλεκτρική κουζίνα με 2-3 ταψιά.
Η παρακάτω δοσολογία είναι η μισή παραδοσιακή, αρκετή για 6-9 τσουρέκια, εξακολουθεί όμως να είναι αρκετά μεγάλη. Είναι καλύτερα να κάνετε τη μισή για να διαχειριστείτε καλύτερα το πλάσιμο και το ψήσιμο και κυρίως για να τα απολαμβάνετε φρέσκα.
Στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη οι περισσότερες δοσολογίες είναι για 1 ή 0,5 κιλά αλεύρι και κάνουν πολύ συχνά γλυκά με ζύμες όμοια με αυτή του τσουρεκιού.
.
Τσουρέκια Τζίνας

Υλικά

3/4 κούπας χλιαρό νερό (ή 180 ml)

120 g νωπή μαγιά ή 4 φακελάκια ξηρή

1600 g αλεύρι Robin Hood

300 g βούτυρο

550 g ζάχαρη*

300 g αυγά (που αντιστοιχούν σε 5 μεγάλα ή 6 μέτρια αυγά)

500 ml γάλα

2 κ.γ. αλάτι

1 κ.σ. μαχλέπι κοπανισμένο**

10 καρποί κακουλέ καθαρισμένοι και κοπανισμένοι**

½ κ.γ. μαστίχα κοπανισμένη**

2 κ.σ. ξύσμα εσπεριδοειδών (1 λεμόνι και 2 μικρά πορτοκάλια)

Επιπλέον αλεύρι για το πλάσιμο

*Τα τσουρέκια αυτά είναι αρκετά γλυκά για να τρώγονται αυτόνομα ως επιδόρπιο, για τσουρέκια λιγότερο γλυκά, οι θερμοκρασίες και οι χρόνοι διαφέρουν λίγο.

**Για να διευκολύνετε το κοπάνισμα χρησιμοποιείστε σταδιακά 4-5 κουταλάκια ζάχαρη, πλέον αυτής που αναφέρεται παραπάνω. Για το γλάσο: 1 αυγό, 2 – 3 κ.σ. νερό, 3 κ.γ. ζάχαρη. Τα χτυπάτε όλα μαζί σε ένα φλιτζάνι και αλείφετε με αυτό τα τσουρέκια πριν τα βάλετε στο φούρνο. Για τη διακόσμηση: αμύγδαλο φιλέ ή σουσάμι ή παπαρουνόσπορο.

Εκτέλεση Για να κάνετε επιτυχημένα αφράτα ινώδη τσουρέκια υπάρχουν δύο πράγματα που πρέπει να προσέξετε. Να προσθέσετε το βούτυρο στο τέλος και να μην τα ζυμώσετε δυνατά μετά την προσθήκη του βουτύρου.

1. Διαλύστε τη μαγιά στο χλιαρό νερό και προσθέστε 130 g από το αλεύρι, ώστε να πετύχετε ένα πηκτό χυλό. Αφήστε τη σκεπασμένη σε θερμοκρασία χώρου να φουσκώσει. Συνήθως χρειάζονται λιγότερα από 30 min.

2. Βάλτε σε μια λεκάνη ζυμώματος το αλεύρι και ανοίξτε μια τρύπα στη μέση.

3. Ζεστάνετε το γάλα μέχρι 42o C (να αντέχει άνετα το χέρι για τουλάχιστον 10 δευτερόλεπτα). Κατεβάστε το από τη φωτιά και διαλύστε σε αυτό όλα τα μυρωδικά, το αλάτι  και τη ζάχαρη  και ανακατέψτε. Η θερμοκρασία του γάλακτος θα χαμηλώσει, οπότε μπορείτε να προσθέσετε με ασφάλεια και τα αυγά, ανακατέψτε.

4. Ρίξτε το γάλα μέσα στην τρύπα του αλευριού και ανακατέψτε με ένα αναδευτήρι ενσωματώνοντας το αλεύρι λίγο-λίγο. Όταν αποκτήσετε ένα χυλό παρόμοιο με αυτό της μαγιάς (έχοντας ενσωματώσει λίγο από το αλεύρι), ρίχνετε μέσα και το χυλό της μαγιάς και ανακατεύετε λίγο ακόμη.

5. Σκουπίστε με χαρτί κουζίνας το σκεύος που ζεστάνατε το γάλα και βάλτε μέσα σε αυτό το βούτυρο να λιώσει. Το βάζετε στο μάτι που είναι ήδη ζεστό και αφήνετε το μάτι αναμμένο στο 1.Μόλις λιώσει το βούτυρο το αποσύρετε για να χαμηλώσει η θερμοκρασία του.

6. Δουλέψτε το μίγμα με μία σπάτουλα ή/και μια κουτάλα για μεγαλύτερη ευκολία, ώσπου να υγρανθεί όλο το αλεύρι. Δεν χρειάζεται ζύμωμα, αρκεί το μίγμα να είναι σχεδόν ομοιογενές. Αφήστε το μίγμα για 20 λεπτά. Αυτός ο χρόνος είναι αρκετός για να αντικαταστήσει 5-10 λεπτά ζύμωμα (εδώ αναλύεται η τεχνική).

 

7.  Ρίχνετε το 1/3 από το λιωμένο βούτυρο επάνω στη ζύμη και διπλώστε την πολλές φορές με τη σπάτουλα (και την κουτάλα), ζουλώντας κάθε φορά για να απλώσει ξανά και να την ξαναδιπλώσετε, ώσπου να τελειώσει όλο το βούτυρο. Μην περιμένετε να απορροφηθεί εντελώς το βούτυρο πριν ρίξετε το επόμενο 1/3. Συνεχίζετε μέχρι να απορροφηθεί όλο το βούτυρο.

8. Σκεπάστε τη και αφήστε τη να φουσκώσει σε θερμοκρασία χώρου (το βέλτιστο είναι 26ο C, σε μεγαλύτερες θερμοκρασίες μπορεί να φουσκώσει το ζυμάρι πιο γρήγορα αλλά δεν θα έχει πολύ καλή δομή) ώσπου να διπλασιασθεί σε όγκο, 2-4 ώρες ανάλογα με τη θερμοκρασία του χώρου. Σε χαμηλότερες θερμοκρασίες (μέχρι 10oC) μπορείτε να επιμηκύνετε το φούσκωμα για 8-18 ώρες. Δηλαδή μπορείτε να ζυμώσετε το βράδυ και να πλάσετε την άλλη μέρα το πρωί ή το απόγευμα.Το αργό φούσκωμα μπορεί να γίνει και στο ψυγείο, αρκεί να προβλέψετε χώρο. Το δοχείο με τη ζύμη θα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλο γιατί ο όγκος της ζύμης υπερτριπλασιάζεται. Η κρύα ζύμη είναι πιο εύκολη στο κόψιμο και το ζύγισμα, χρειάζεται  λίγο επιπλέον χρόνο μέχρι να φτάσει σχεδόν σε θερμοκρασία χώρου για να πλάθεται με άνεση, το αποτέλεσμα είναι πολύ καλύτερο.

9. Ξεφουσκώστε τη ζύμη, αδειάστε τη σε αλευρωμένο πάγκο και διπλώστε τη μερικές φορές για να φύγουν όλες οι φουσκάλες.

10. Χωρίστε την και πλάστε με αυτή πλεξίδες ή άλλα σχέδια. Τη χωρίζω σε κομμάτια των 350-600 g για πλεξούδες που γίνονται με ένα κορδόνι όπως πχ εδώ.

11. Σκεπάστε με μεμβράνη και αφήστε να διπλασιασθεί σε όγκο σε θερμοκρασία χώρου. Σε θερμοκρασία χώρου είναι πιο ασφαλές. Αν φουσκώσουν σε υψηλότερες θερμοκρασίες (πχ σε σβηστό φούρνο), κινδυνεύουν να ξεφουσκώσουν την ώρα που κάποια άλλα ψήνονται.

12. Βάλτε ένα μεταλλικό δοχείο με νερό στον πάτο του φούρνου και ανάψτε το φούρνο στους  220ο C με αέρα. Ο ατμός από το νερό βοηθάει στο φούσκωμα.

13. Όταν σβήσει ο θερμοστάτης του φούρνου, αλείψτε τα τσουρέκια με το γλάσο που αναφέρετε παραπάνω και πασπαλίστε τα με ασπρισμένα αμύγδαλα, το σουσάμι ή το παπαρουνόσπορο. Τοποθετείστε το ταψί στη μεσαία θέση (3η από κάτω, για τους φούρνους με 5 θέσεις) και αμέσως χαμηλώνετε τη θερμοκρασία στους 170ο C. Τα τσουρέκια των 350 γρ. χρειάζονται περίπου 17′, των 500 18′ και των 600 19′.  Προσοχή, να μην παραψηθούν γιατί θα στεγνώσουν. Οι θερμοκρασίες, οπότε και οι χρόνοι, μπορεί να μεταβάλλονται σημαντικά σε διαφορετικούς φούρνους (έχει τύχει να ψήσω σε φούρνο που χρειάστηκε σχεδόν 30% επιπλέον χρόνος). Όταν ψήνετε για πρώτη φορά το ελέγχετε και κρατάτε σημειώσεις για το συγκεκριμένο φούρνο. Το ασφαλέστερο είναι να ελέγχετε τη θερμοκρασία με ένα ανεξάρτητο θερμόμετρο φούρνου.

Όταν η ζύμη φουσκώνει αργά, η γλουτένη έχει χρόνο να αναπτυθχεί περισσότερο, δηλαδή οι ίνες του τσουρεκιού θα είναι πιο έντονες. Αυτό δίνει καλύτερη δομή στη ζύμη, τη βοηθάει να φουσκώσει περισσότερο τόσο πριν όσο και κατά το ψήσιμο και το τσουρέκι διατηρεί τον όγκο του. Η συγκεκριμένη ζύμη είναι από αυτές που έχουν σχετικά μεγάλη αναλογία υγρών και  γι αυτό τα τσουρέκια παραμένουν φρέσκα για 3-4 ημέρες. Εξακολουθούν να είναι καλά και 2 ακόμη μέρες αλλά έχουν χάσει αρκετή από την τρυφερότητα που τα διακρίνει.

Οργάνωση:

1. Κοπανίζουμε τα αρωματικά και τα κοσκινίζουμε σε ένα μικρό μπωλ

2. Ξύνουμε τα εσπεριδοειδή σε κάπως άνετο μπωλ

3. Διαλύουμε τη μαγιά και βάζουμε το χυλό να φουσκώσει.

4. Κοσκινίζουμε το αλεύρι σε ένα πολύ μεγάλο μπωλ (ή λεκάνη).

5. Ετοιμάζουμε το γάλα.

6. Λιώνουμε το βούτυρο

Τα τσουρέκια είναι ωραία φρέσκα, χλιαρά. Αν σας περισσέψουν, τα βάζετε χλιαρά σε μεγάλες σακούλες συντηρήσεως (το μέγεθος για το ψωμί που έχει το carrefour και ο Μαρινόπουλος) και τα καταψύχετε.

Καλή επιτυχία!