Μάφιν καρότου

carot

H Georgia Angelic   ξαναχτυπά!

για 5-6 κομμάτια

3 αυγά
1 φλιτζάνι καρότο τριμμένο στον ψιλό τρίφτη
1/2 κ. γλυκού σόδα
1/2 κ. γλκού κανέλα
2 κ. σούπας αλεύρι καρύδας
1 κ. σούπας βούτυρο κλαριφιέ ή λάδι καρύδας
βανίλια υγρή ή μπαστουνάκι
2 κ. σούπας μέλι
προαιρετικά καρύδια (γίνονται όνειρο!)

ψήνουμε σε προθερμασένο φούρνο στους 170οC για 25-30 λεπτά


Muffins μήλο με κανέλλα

aplle cinnamon Angelic

Μια συνταγή από τη φίλη Georgia Angelic, η φωτογράφηση δική της!

Η συνταγή είναι χωρίς ζάχαρη, χωρίς γλουτένη, χωρίς άμυλο και μπορεί να γίνει και χωρίς τα γαλακτοκομικά

3 αυγά

μια πρέζα σόδα

1 κ.γ. μηλόξυδο

2 κουταλιές σούπας μέλι

2 μικρά μήλα (ή 1 κανονικό) κομμένα σε μικρά κομματάκια

1/2 κ.γ. κανέλλα (ή λίγο παραπάνω, αν σας αρέσει, το σηκώνει)

1 κουτ.σουπας γιαούρτι (ή apple butter)

μια πρέζα γαρύφαλλο

και μία μοσχοκαρυδο

περίπου 1-2 κουτ.σούπας αλεύρι καρύδας  (ανάλογα με τα υγρά που θα βγάλει το μήλο)

2 κ.σ. βούτυρο κλαριφιέ (ή λάδι καρύδας )

προαιρετικά, λίγη βανίλια, υγρή ή σποράκια

τα βάζουμε σε μαφινοχαρτάκια στις μαφινοθήκες, γίνονται περίπου 6

ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 170 οC με αέρα για 18 περίπου λεπτά

 

 

 


ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΖΥΜΑΡΙΑ 1 – Η ΜΑΓΙΑ

Μαγιά αρτοποιίας ή μπυρομαγιά

Ανακαλύπτοντας τον τροχό!

Saccharomyces cerevisiae

Οι ζύμες με μαγιά συχνά προκαλούν αμηχανία και οι περισσότεροι διστάζουν να ασχοληθούν με αυτές.

Η διαδικασία συνοδεύεται από μύθους, δεισιδαιμονίες και παραπληροφόρηση και κάνει τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα για κάποιον που δεν έχει ασχοληθεί ποτέ.

Από την άλλη, τα περισσότερα αρτοσκευάσματα περιέχουν μαγιά. Ένας σημαντικός κλάδος της οικονομίας εξαρτάται από αυτές τις ζύμες και, όπως είναι αναμενόμενο, σημαντικά ποσά έχουν ξοδευτεί στην έρευνα που αφορά στα άλευρα, στις μαγιές και στα προϊόντα τους.

Ο τροχός έχει ανακαλυφθεί και χρησιμοποιηθεί εδώ και αιώνες, οπότε δεν υπάρχει λόγος να προσπαθούμε να τον ανακαλύψουμε από την αρχή. Άδικος κόπος και άδικος χρόνος για κάτι που μπορούμε να το βρούμε με πλήρεις οδηγίες χρήσεως!

Στους παρακάτω συνδέσμους βρήκα χρήσιμες πληροφορίες και μεταφέρω κάποιες από αυτές.

http://home.earthlink.net/~ggda/The_Artisan_Yeast_Treatise_Section_One.htm#Yeasts%20Available%20to%20Bakers

http://home.earthlink.net/~ggda/The_Artisan_Yeast_Treatise_Section_Two.htm

Ένας φούρναρης μαθαίνει πολύ νωρίς ότι είναι δύσκολο να φτιάξει ένα καλό ψωμί αν δεν έχει κατακτήσει την επίγνωση των χημικών, φυσικών, βιολογικών και μηχανικών διεργασιών της αρτοποίησης. Αυτός είναι ίσως και ο λόγος που οι περισσότεροι αρτοποιοί κάνουν πλέον ψωμί από έτοιμα μίγματα αλεύρων και βελτιωτικών και δεν τολμούν να κάνουν ένα απλό ψωμάκι με αλεύρι, μαγιά, αλάτι και νερό.

H μαγιά αρτοποιίας που χρησιμοποιούμε στις ζύμες, ανήκει στο είδος Saccharomyces cerevisiae,  έναν μύκητα που προκαλεί ζύμωση στα σάκχαρα των δημητριακών.

Το διοξείδιο του άνθρακα που παράγεται κατά τη ζύμωση (δηλαδή όσο ο μύκητας τρώει τα σάκχαρα και πολλαπλασιάζεται), σχηματίζει φυσαλίδες μέσα στη ζύμη και προκαλεί το φούσκωμά της.

Για να δραστηριοποιηθεί ο μύκητας, χρειάζεται ενέργεια, δηλαδή φαγητό.

Αν οι συνθήκες είναι αναερόβιες, ο μύκητας προκαλεί αλκοολική ζύμωση με κύρια προϊόντα την αλκοόλη και το διοξείδιο του άνθρακα, με αυτό τον τρόπο παράγεται π.χ. η μπύρα.

Αν οι συνθήκες είναι αερόβιες, ο μύκητας παράγει κυρίως διοξείδιο του άνθρακα και νερό. Όταν ζυμώνουμε, αυτή είναι κυρίως η επιθυμητή διαδικασία. Ενίοτε, ενδιαφερόμαστε και για τα αρώματα που παράγονται κατά την αλκοολική ζύμωση και γι’ αυτό σε μερικά ψωμιά βάζουμε και λίγη παλαιότερη ζύμη, συνήθως φυλαγμένη από το ψωμί της προηγούμενης (προσοχή, αυτό δεν έχει σχέση με το φυσικό προζύμι).

Υπάρχουν διάφορα στελέχη μαγιάς που καλλιεργούνται και κάποια από αυτά εξειδικεύονται για χρήση στις ζύμες ανάλογα με το πώς μεταβολίζουν τα σάκχαρα, πόσα σάκχαρα ανέχονται και πόσο γρήγορα πολλαπλασιάζονται.

Είναι επιθυμητό να ξεκινούμε από μικρή ποσότητα μαγιάς για να μην έχει η ζύμη έντονη γεύση μαγιάς που καλύπτει τις υπόλοιπες. Για να φουσκώσει η ζύμη με μικρή ποσότητα μαγιάς, θα πρέπει οι μύκητες να πολλαπλασιάζεται γρήγορα, δηλαδή να δίνουν πολλές γενιές νέων κυττάρων σε μικρό χρονικό διάστημα.

H φρέσκια μαγιά διατηρείται περίπου 1 μήνα στο ψυγείο που δουλεύει στους 0-5.5ο C.

Στον καταψύκτη διατηρείται για δύο μήνες. Δηλαδή για 2 μήνες μπορούμε να κάνουμε μια καλή ζύμη αλλά μετά από αυτό το διάστημα, δεν έχουμε ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Η ξηρή μαγιά (Active Dry Yeast ) διαλύεται σε νερό θερμοκρασίας 32-40ο C

Μικρότερες ή μεγαλύτερες θερμοκρασίες καλό είναι να αποφεύγονται.

Στην αγορά βρίσκουμε πιο συχνά τη ξηρή μαγιά στιγμής (Instant Active Dry Yeast ), η οποία μπορεί να προστεθεί απευθείας στα ξηρά υλικά.
Αν δεν είμαστε βέβαιοι για τις συνθήκες διατήρησης, καλό είναι να τη διαλύουμε σε νερό για να δούμε αν είναι δραστήρια. Αυτό φαίνεται σε 10 περίπου λεπτά.
Αν δεν είναι δραστήρια, δεν αχρηστεύονται τα υλικά μας, πετάμε μόνο τη μαγιά και δεν χάνουμε χρόνο. Αν ενσωματώσουμε τη μαγιά στη ζύμη, χρειάζεται πολύ περισσότερος χρόνος (πάνω από μία ώρα) για να καταλάβουμε αν η μαγιά είναι δραστήρια και αν δεν είναι, θα πρέπει να πετάξουμε όλα τα υλικά.

Ζύμωση της ζύμης και θερμοκρασία

Στα ελληνικά η ζύμη ζυμώνεται από τα χέρια μας ή το μίξερ (ζύμωμα-μάλαξη) και από τον μικροοργανισμό που περιέχει (ζύμωση). Στα αγγλικά το ζύμωμα – μάλαξη είναι kneading και η ζύμωση fermentation.
Ζύμωμα είναι η μάλαξη της ζύμης, δηλαδή μια μηχανική διαδικασία, μας ενδιαφέρει για την ομογενοποίηση του μίγματος και θα την αναλύσουμε την επόμενη φορά.
Ζύμωση είναι η μεταβολική δραστηριότητα και ο πολλαπλασιασμός των μικροοργανισμών (στη συγκεκριμένη περίπτωση του σακχαρομύκητα). Οι μικροργανισμοί στο ζυμάρι (μύκητες ή γαλακτοβάκιλοι) τρώνε σάκχαρα και παράγουν αέρια, είναι αυτά που φουσκώνουν το ψωμί, το τσουρέκι κλπ αρτοποιήματα με μαγιά αρτοποιίας ή με φυσικό προζύμι.

Όπως οι περισσότεροι ζωντανοί οργανισμοί έτσι και η μαγιά (ο σακχαρομύκητας) δραστηριοποιείται καλύτερα σε ένα εύρος θερμοκρασιών και αυτό είναι μεταξύ 26 και 36 βαθμών. Όσο υψηλότερη είναι η θερμοκρασία, τόσο πιο αυξημένη η μεταβολική δραστηριότητα, τόσο πιο γρήγορα φουσκώνει το ζυμάρι, σε αυτό το θερμοκρασιακό εύρος.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι για να φουσκώσουμε το ζυμάρι πρέπει να έχουμε τις παραπάνω θερμοκρασίες στη ζύμη.
Οι επαγγελματίες φουσκώνουν τις ζύμες στη στόφα στους 36 βαθμούς, όχι γιατί αυτό είναι το καλύτερο για το ζυμάρι αλλά γιατί αυτό είναι το πιο γρήγορο και γιατί υπάρχει δυνατότητα να ψηθούν όλα τα αρτοσκευάσματα μαζί.
Στο μικρό οικιακό φούρνο που βάζουμε ένα ταψί τη φορά ενώ συνήθως ετοιμάζουμε 3 ή περισσότερα, είναι καλύτερα να φουσκώνουμε τη ζύμη αργά για να προλαβαίνουμε να ψήσουμε χωρίς να κινδυνεύει η ζύμη να ξεφουσκώσει.

Η ζύμωση είναι εξώθερμη αντίδραση, οπότε το ζυμάρι συνήθως είναι πιο ζεστό από το περιβάλλον του. Αν στο χώρο έχουμε 20-22o C, το ζυμάρι εύκολα φτάνει τους 26. Αρκεί λοιπόν να σκεπάζουμε τη ζύμη με μια μεμβράνη για να μην στεγνώνει, δεν χρειάζεται ούτε επιπλέον σκεπάσματα, ούτε υψηλότερη θερμοκρασία.

Από τους 36 μέχρι τους 40 βαθμούς ο μύκητας δυσφορεί αλλά αντέχει, μετά τους 40 αρρωσταίνει, περιορίζεται η μεταβολική του δραστηριότητα και στους 60 πεθαίνει.

Κάτω από τους 20o C μειώνεται η δραστηριότητα του μύκητα. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να εκμεταλευτούμε θερμοκρασίες:
1-4ο C για να διατηρήσουμε τη ζύμη 24-48 ώρες πριν τη χρησιμοποιήσουμε (ψυγείο)
5-10ο C για να φουσκώσουμε αργά τη ζύμη (πχ όλο το βράδυ, δηλαδή 10-12 ώρες στο ψυγείο ή στο μπαλκόνι το χειμώνα)
10-20ο C για να καθυστερήσουμε το φούσκωμα, αν έχουμε να κάνουμε κάτι άλλο στο ενδιάμεσο (4-8 ώρες, σε έναν χώρο χωρίς θέρμανση το χειμώνα).

Το φούσκωμα της ζύμης

Θα φουσκώσει; Δεν θα φουσκώσει; Το μέγα άγχος του αρχάριου!
Αν η μαγιά δεν έχει πεθάνει, είτε από κακή συντήρηση, είτε από υπερβάλλοντα ζήλο στη θερμοκρασία του νερού και του χώρου, τότε ο σακχαρομύκητας θα φάει, θα ελευθερώσει διοξείδιο του άνθρακα και το ζυμάρι θα φουσκώσει. Το θέμα είναι κατά πόσο θα παραμείνει φουσκωμένο πριν και κατά το ψήσιμο. Αυτό δεν εξαρτάται από τη μαγιά αλλά από τη δομή της ζύμης, αυτό επίσης θα το αναλύσουμε σε μια άλλη δημοσίευση.

Γιατί τόσο άγχος και τόση αγωνία για τη μαγιά; Γιατί τόσες δεισιδαιμονίες για τις θερμοκρασίες, τα ρεύματα αέρα, την ευαισθησία της ζύμης; Αν γυρίσουμε λίγο πίσω στην ιστορία θα το καταλάβουμε. Η εμφάνιση της μαγιάς στο εμπόριο ξεκίνησε μόλις το 1780. Μέχρι τότε τη χρησιμοποιούσαν κυρίως όσοι την παρήγαγαν (δηλαδή όσοι έκαναν μπύρα).  Ακόμη και τότε, οι πωλήσεις περιορίζονταν γεωγραφικά στον τόπο παραγωγής γιατί η μαγιά είχε μορφή κρέμας και δεν υπήρχε δυνατότητα διατήρησης για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μόλις το 1825 παράχθηκε σε μορφή κύβου και η χρήση της διαδόθηκε στην Κεντρική και Β. Ευρώπη, αλλά όχι στη Νότια όπου οι θερμοκρασίες είναι υψηλότερες και είναι δύσκολο να διατηρηθεί.  Στην Ελλάδα η μαγιά έγινε γνωστή μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η παράδοση σε αρτοσκευάσματα με μαγιά στις χώρες που παραδοσιακά παρήγαγαν μπύρα είναι μεγάλη. Στη χώρα μας είναι μια ιστορία μόλις μισού αιώνα. Αυτός ο μισός αιώνας ήταν αρκετός για να διαδοθεί ο σακχαρομύκητας, αλλά δεν ήταν αρκετός για να τον γνωρίσουμε καλά και να τον καταλάβουμε. Επίσης αυτός ο μισός αιώνας ήταν αρκετός για να εκτοπισθεί το φυσικό προζύμι και να χαθεί μια παράδοση αρτοποίησης χιλιετιών.  Αυτά στη χώρα μας, γιατί αλλού αντιμετωπίζουν την παράδοση και την κεκτημένη γνώση με περισσότερη αγάπη και σεβασμό. Στις χώρες της Κεντρικής και Β. Ευρώπης, η παραδοσιακή αρτοποίηση καλά κρατεί, σε αρκετές χώρες προστατεύεται νομικά και τα αρτοσκευάσματα με φυσικό προζύμι, μπορεί να είναι λιγότερα από αυτά της μαγιάς, αλλά εξακολουθούν να έχουν την τιμητική τους στους περισσότερους φούρνους.  Το θετικό είναι ότι η γνώση υπάρχει και είναι διαθέσιμη στον καθένα χάρη στο διαδίκτυο. Η τεχνολογία τροφίμων μας παρέχει τις γνώσεις, άσχετο αν αυτές χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή φθηνών αρτοσκευασμάτων με ευτελεή υλικά… αλλά αυτό είναι μεγάλη κουβέντα που θα την κάνουμε εν καιρώ. Το σημαντικό είναι να γνωρίζουμε τις ιδιότητες και τις δυνατότητες του κάθε μικροοργανισμού και να τις εκμεταλεύομαστε για να φτιάχνουμε υψηλής ποιότητος και κυρίως άψογα αρτοποιήματα.

Καλά ζυμώματα!


ΣΑΛΑΤΑ ΠΑΝΤΖΑΡΙ-ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

 

Μια δροσερή και πλούσια σαλάτα με παντζάρι μαριναρισμένο σε χυμό πορτοκαλιού, πορτοκάλια και καρύδια, ιδανική για τις γιορτινές ημέρες. Ετοιμάζεται καλύτερα από την προηγούμενη μέρα ή αρκετές ώρες πριν και μας απαλλάσσει από το άγχος της τελευταίας στιγμής.

salata pantzari

Υλικά

1 κιλό παντζάρια
1,5 κιλό πορτοκάλια μέτρια για χυμό
150 γρ. καρύδια
1.2 κ.γ. αλάτι

προεραιτικά: έξτρα παρθένο ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Μαρινάρισμα

Πλένουμε και καθαρίζουμε τους βολβούς των παντζαριών.
Τους τρίβουμε σε μέτριο ή χοντρό τρίφτη (στο χέρι ή καλύτερα στην κουζινομηχανή).
Τα βάζουμε σε μια βαθιά σαλατιέρα
Στίβουμε το χυμό τριών πορτοκαλιών και το ρίχνουμε στη σαλατιέρα*.
Προσθέτουμε το αλάτι και ανακατεύουμε.
Σκεπάζουμε με μεμβράνη και αφήνουμε τη σαλάτα να μαριναριστεί για 4-24 ώρες. Στο διάστημα αυτό ανακατεύουμε 3-4 φορές για είναι ομοιόμορφο το μαρινάρισμα. Η διαδικασία αυτή μαλακώνει και κάνει πιο ζουμερά τα παντζάρια, επιπλέον τους δίνει άρωμα και ξυνόγλυκη γεύση.

Σύνθεση
Δύο-τρεις ώρες πριν τη σερβίρουμε, στραγγίζουμε τα παντζάρια και τα βάζουμε στη σαλατιέρα που θα τα σερβίρουμε. Δοκιμάζουμε και αν είναι απαραίτητο προσθέτουμε λίγο αλάτι.

Φιλετάρουμε τα υπόλοιπα πορτοκάλια* όπως στο video
Τα μισά τα ανακατεύουμε στα παντζάρια. Τα υπόλοιπα τα βάζουμε από πάνω για διακόσμηση, μαζί με τα καρύδια.

Σκεπάζουμε με μεμβράνη και βάζουμε τη σαλάτα στο ψυγείο μέχρι να τη σερβίρουμε.

Τα καρύδια έχουν τα απαραίτητα λιπαρά για τη σαλάτα και δεν διαταράσσουν τη φρουτένια γεύση της όπως το ελαιόλαδο, αν όμως σας αρέσει, το προσθέτετε πριν το σερβίρισμα.

*Αν τα πορτοκάλια είναι βιολογικά, κρατούμε τις φλούδες στο ψυγείο για να κάνουμε αργότερα orangettes


ΒΑΣΙΛΟΠΙΤΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ

Βασιλόπιτα ξεχωριστή σε εμφάνιση και γεύση…

vasilopita

…για την πολυάσχολη εργαζόμενη, τη μαμά που δεν μπορεί να μείνει σε ησυχία λόγω τέκνων και λοιπών υποχρεώσεων, τον εργένη που δεν μπορεί να αφιερώσει πολύ χρόνο αλλά θέλει να προσφέρει κάτι ξεχωριστό και εντυπωσιακό στην παρέα, τον μπαμπά που προτιμά την ησυχία της κουζίνας από το να απασχολήσει τα βλαστάρια του.

Τα χαρακτηριστικά της:
α) γίνεται τόσο στο χέρι όσο και σε μίξερ σταθερό που ζυμώνει μέχρι μισό κιλό αλεύρι
β) γίνεται σε δύο φάσεις που μπορούν να απέχουν μεταξύ τους από λίγες ώρες μέχρι 1,5 μέρα, άρα και να συμβεί κάτι απρόοπτο με παιδιά, σκυλιά, γατιά, δουλειά, συναντήσεις κλπ, δεν αγχωνόμαστε
γ) δεν είναι καινούργια, είναι η ζύμη και η γέμιση των μπούλαρ, διαφέρει απλώς το πλάσιμο
δ) το αργό κρύο φούσκωμα επιτρέπει στη γλουτένη να αναπτυχθεί περισσότερο και η ζύμη γίνεται πιο αφράτη, άρα γίνεται καλύτερη

Έχω καθιερώσει να ζυμώνω βράδυ και να κάνω τα τσουρεκοειδή την επομένη μέρα, όποτε έχω χρόνο, αλλά έχει τύχει να τα κάνω και τη μεθεπόμενη.

Για μια μεγάλη βασιλόπιτα (ζυγίζει περίπου 1200 γρ.)

Υλικά

Ζύμη

200 ml γάλα
30 γρ. φρέσκια μαγιά ή 1 φακελάκι ξηρή
100 γρ. ζάχαρη
2 αυγά μεγάλα (τα L, βγαίνουν 125 γρ. περίπου)
1/2 κ.γ. αλάτι
1 κ.γ. μαχλέπι ή/και κακουλέ καλά κοπανισμένο και κοσκινισμένο (προαιρετικά)
ξύσμα από 1 πορτοκάλι και 1 λεμόνι
100 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία χώρου, κομμένο σε κομματάκια
500 γρ. αλεύρι Robin Hood κοσκινισμένο (και λίγο επιπλέον για το άνοιγμα της ζύμης)

Γέμιση
100 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
100 γρ. ζάχαρη κατά προτίμηση κατανή
16 γρ. κανέλα


Επιπλέον
1 κρόκος για άλειμμα στο τέλος, τους χτυπάμε με 3 κ.σ. νερό και
1,5 κ.γ. ζάχαρη

Προαιρετικά πασπαλίζουμε με pearl sugar (=άσπρη ζάχαρη σε χοντρά αφράτα κομματάκι, χρησιμοποιείται για διακόσμηση) ή με αμύγδλα φιλέ, την προτιμώ σκέτη.

Εκτέλεση

1η φάση

1. Ζεσταίνουμε το γάλα και το βάζουμε στον κάδο του μίξερ (ή σε ένα μεγάλο μπωλ), όταν έχει την κατάλληλη θερμοκρασία (κάτω από 42ο C), διαλύουμε τη μαγιά.
2. Προσθετουμε 150 γρ. αλεύρι και ανακατεύουμε μέχρι να πάρουμε έναν ομοιογενή χυλό.
3. Αφήνουμε μισή ώρα να φουσκώσει.
4. Προσθέτουμε τα αυγά, τη ζάχαρη, το αλάτι και τα αρωματικά και ανακατεύουμε.
5. Προσθέτουμε το μισό αλεύρι από αυτό που μας έμεινε και ανακατεύουμε. Στη συνέχεια προσθέτουμε και το άλλο μισό.
6. Προσθέτουμε το βούτυρο και συνεχίζουμε το ανακάτεμα για 10 περίπου λεπτά.

Σκεπάζουμε τον κάδο του μίξερ με μεμβράνη και
αν έχει ζέστη, τον βάζουμε στο ψυγείο
αν ο καιρός είναι κρύος (κάτω από 10ο C η μέγιστη του 24ωρου), το βγάζουμε στο μπαλκόνι

Τις επόμενες 4-36 ώρες, μπορούμε να περάσουμε στη

2η φάση

Στρώνουμε με χαρτί ψησίματος το μεγάλο ταψί του φούρνου.

Ετοιμάζουμε τη γέμιση:
α) χωρίζουμε στα δύο τα υλικά (βούτυρο, ζάχαρη, κανέλα) ή
β) ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί και τα χωρίζουμε στα δύο

Χωρίζουμε τη ζύμη σε 3 κομμάτια, των 360 γρ. το καθένα

Ανοίγουμε το πρώτο κομμάτι σε κύκλο περίπου 25 εκ. (φουσκώνει και απλώνει στο ταψί) και το βάζουμε σε χαρτί ψησίματος διαφορετικό από αυτό του ταψιού (για να μπορούμε να το μεταφέρουμε στο ταψί αφού το κόψουμε). Αν κάναμε το α, αλείφουμε το βούτυρο και πασπαλίζουμε με τη ζαχαροκανέλα ή αν κάναμε το β, αλείφουμε το μίγμα.
Σκεπάζουμε με το δεύτερο φύλο που ανοίξαμε με το δεύτερο κομμάτι και επαναλαμβάνουμε τη γέμιση.
Σκεπάζουμε το 3ο φύλλο

Βάζουμε στο κέντρο ένα φλιτζανάκι του καφέ και με ένα κοφτερό μαχαίρι κόβουμε ακτινωτά στα 16 (αν έχουμε μεγάλο ψαλίδι κουζίνας, κόβουμε με το ψαλίδι). Κάθε κομμάτι το γυρίζουμε 3 φορές εναλλάσσοντας τη φορά, δηλαδή γυρίζουμε το ένα προς τα δεξιά και το άλλο προς τα αριστερά. Για να διατηρηθεί με μεγαλύτερη ασφάλεια το σχήμα, στερεώνουμε κάθε άκρη με μια οδοντογλυφίδα.

Μεταφέρουμε την πίτα στο ταψί, φροντίζοντας να είναι στο κέντρο, μακριά από τα τοιχώματα για να μπορεί να φουσκώσει ελεύθερα.

Σκεπάζουμε με μεμβράνη και αφήνουμε να φουσκώσει αργά, σε θερμοκρασία χώρου, μέχρι να διπλασιαστεί σε όγκο.

Όταν φουσκώσει, προθερμαίνουμε το φούρνο στους 230ο C με αέρα. Στον πάτο του φούρνου βάζουμε ένα μεταλλικό δοχεί με νερό. Ο ατμός που δημιουργείται βοηθάει στο καλύτερο φούσκωμα.

Αλείφουμε με το μίγμα κρόκου-νερού ζάχαρης.

Μόλις βάλουμε το ταψί, χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στους 170ο C και ψήνουμε για περίπου 17-20 λεπτά ή μέχρι να “κοκκινήσει” καλά.

Στο μεγάλο μίξερ της Kenwood χωράει ακριβώς η διπλάσια δόση. Οπότε ή κάνω δύο μεγάλες βασιλόπιτες όπως αυτή ή 3 μέτριες.

Οι μέτριες ζυγίζουν περίπου 800γρ. η μία, περίπου οικογενειακό μέγεθος. Οι μεγάλες είναι εορταστικές και ζυγίζουν περίπου 1200 γρ.

Για τις μέτριες χωρίζω τη ζύμη σε 9 κομμάτια των 235 γρ. περίπου και τη γέμιση τη χωρίζω στα 6, όπου το καθένα έχει 33 γρ. βούτυρο, 33 γρ. ζάχαρη και 5 γρ. κανέλα.

Δηλαδή συνολικά
6Χ33=200 γρ. βούτυρο
6Χ33=200γρ. ζάχαρη
6Χ5=30 γρ. κανέλλα.

Οι μικρές βασιλόπιτες χρειάζονται λιγότερο ψήσιμο, περίπου  14-15 λεπτά.


ΜΕΛΟΜΑΚΑΡΟΝΑ ΧΩΡΙΣ ΑΛΕΥΡΙ-ΖΑΧΑΡΗ-ΨΗΣΙΜΟ

melomakarona raw
Μελομακάρονα μπουκίτσες

Τα φάγαμε τόσο γρήγορα που δεν πρόλαβα να τα φωτογραφήσω. Το έκανε η Mamangelic της οποίας είναι η φωτό.
για 32 “μελομακαρονάκια”

400 γρ. καρύδι τριμμένο μέτρια (όχι σκόνη) σε μεγάλο μπωλ
2 κ.γ. κανέλα
1/2 κ.γ. γαρύφαλο σκόνη
1/2 κ.γ. μπαχάρι σκόνη
1/4 κ.γ. μοσχοκάρυδο φρεσκοτριμμένο
ξύσμα από ένα πορτοκάλι και ένα λεμόνι
150 γρ. μέλι ρευστό και ελαφρά χλιαρό

Επιπλέον
100 γρ. καρύδι λεπτοτριμμένο, σχεδόν σκόνη, σε μικρό μπωλ

Στο μεγάλο μπωλ με τα καρύδια, βάζουμε διαδοχικά όλα τα υλικά καλά σκορπισμένα και τα σκεπάζουμε με το μέλι. Ανακατεύουμε πολύ καλά και το αφήνουμε σε δροσερό χώρο για 1-2 ώρες.

Με ένα κουταλάκι, γεμίζουμε ένα κουτάλι μεζούρα των 15 ml και πιέζουμε το μίγμα πολύ καλά. Στη συνέχεια με το κουταλάκι σπρώχουμε τη μια άκρη του μίγματος που βγαίνει σαν ημισφαίριο. Αραδιάζουμε τα ημισφαίρια χωρίς να ακουμπούν το ένα με το άλλο (κολλάνε).

Κάθε ημισφαίριο το βουτάμε απαλά στο λεπτοτριμένο καρύδι, για να καλλυφθεί και να μην κολλάει.

Καλή επιτυχία!


KOMBUCHA, MAGIC ELIXIR

.

Κομπούχα, μαγικό ελιξήριο

kombucha-crop2

Η φωτό από το http://www.thehealthyhomeeconomist.com/

Η κομπούχα είναι ένα ενδιαφέρον όξινο και αφρώδες ποτό με ελάχιστο αλκοόλ (0.5-1%). Πρόκειται για ένα γλυκό τσάι που έχει υποστεί ζύμωση από μια συμβιωτική καλλιέργεια βακτηρίων και μυκήτων. Στο τελικό ποτό η ζάχαρη έχει σχεδόν καταναλωθεί από τους μικροοργανισμούς και τα αρώματα που αναπτύσσονται κάνουν τη γεύση πολύ πιο ενδιαφέρουσα από αυτή του τσαγιού. Όταν ολοκληρωθεί η ζύμωση μπορεί να αποθηκευτεί στο ψυγείο ή να γίνει δεύτερη ζύμωση με φρέσκα ή ξερά φρούτα ή αρωματικά όπως το τζίντερ.

Υλικά και εξοπλισμός για 3 λίτρα

2 γυάλινα βάζα χωρητικότητας 3 λίτρων το καθένα ή 6 χωρητικότητας 1 λίτρου
καλύματα για τα βάζα: απλό βαμβακερό ύφασμα πυκνής ύφανσης ή χαρτί κουζίνας
λαστιχάκια για να στερεωθούν τα καλύματα στα βάζα

2 κομπούχες διαμέτρου 15 εκατοστών ή περισσότερες μικρότερες (χρειάζεται μία για κάθε βάζο)
400 ml έτοιμο ποτό κομπούχα (ως ρυθμιστής οξύτητας) χωρίς άρωμα
3 λίτρα νερό καθαρό, φιλτραρισμένο ή εμφιαλωμένο
300 γρ. ζάχαρη
4 κουταλάκια του γλυκού μαύρο τσάι ή 4 φακελάκια μαύρο τσάι

Προσοχή: Η κομπούχα είναι πολύ ευαίσθητη στα χημικά, (απολυμαντικά, απορρυπαντικά) και στα μέταλλα. Επίσης είναι ευαισθητη στις μολύνσεις. Κρατήστε όλα τα σκεύη καθαρά, ξεβγάζοντάς τα με βραστό νερό για να φύγουν τα υπολείμματα απορρυπαντικών και αποφύγετε τα μεταλλικά σκεύη εκτός από το ανοξείδωτο ατσάλι που είναι ασφαλές για το βράσιμο του νερού.

1. Βάζετε το νερό σε μια μεγάλη κατσαρόλα για να βράσει

2. Μόλις βράσει προσθέτετε τη ζάχαρη και ανακατεύετε μέχρι να διαλυθεί

3. Αποσύρετε από τη φωτιά και προσθέτετε το τσάι σε θήκη ή στα φακελάκια. Περιμένετε 15-20 λεπτά.

4. Στραγγίζετε το τσάι και το μοιράζετε στα βάζα.

5. Αφήνετε να κρυώσει αρκετές ώρες, μέχρι να φτάσει σε θερμοκρασία χώρου.

6. Όταν φτάσει σε θερμοκρασία χώρου, προσθέτετε ποτό κομπούχα σε κάθε βάζο σε ποσοστό 10%. Δηλαδή για κάθε λίτρο προσθέτετε 100 ml ποτό κομπούχα.

7. Σε κάθε βάζο τοποθετείτε μια αποικία κομπούχα

8. Σκεπάζετε με το ύφασμα ή το χαρτί κουζίνας και το στερεώνεται με ένα λαστιχάκι.

9. Τοποθετείτε τα βάζα σε κάποια ήσυχη γωνιά, μακριά από το άμεσο ηλιακό φως και τα αφήνετε ακίνητα για 8-16 ημέρες. Τα βάζα είναι καλό να μην κουνηθούν όσο γίνεται η ζύμωση.

Η ζύμωση γίνεται πιο γρήγορα όταν η θερμοκρασία είναι υψηλή. Το καλοκαίρι χρειάζονται συνήθως 8 ημέρες. Το χειμώνα περισσότερες, ανάλογα με τη θερμοκρασία του χώρου. Για να δοκιμάσουμε την κομπούχα, βυθίζουμε ένα καλαμάκι, φράσουμε το πάνω άνοιγμα και το απομακρύνουμε. Το αδειάζουμε σε ένα ποτήρι και το δοκιμάζουμε. Η ζύμωση έχει ολοκληρωθεί όταν η κομπούχα έχει ελάχιστη ή καθόλου γλυκιά γεύση.

H φωτό από το  http://brutalimentation.canalblog.com